Afdrukken
Ankeiler: "Hier is rust en stilte, bovendien is het een mooie plek zo aan het water met de fontein", zegt oorlogsveteraan Duco Brongers in het Horsterpark in Duiven.

- "Hier is rust en stilte, bovendien is het een mooie plek zo aan het water met de fontein", zegt oorlogsveteraan Duco Brongers in het Horsterpark in Duiven. Volgens Brongers is het park dé perfecte locatie voor een speciale gedenkplek voor veteranen. Samen met een speciale werkgroep en de gemeente realiseerde hij naast het theepaviljoen een zogenoemd 'Veteranenpleintje'. Met een anjer-perkje in V-vorm die staat voor vrede en vrijheid.

Duco Brongers (63) werkte ruim 43 jaar bij Defensie en maakte in die jaren heel wat mee. Twee keer werd hij uitgezonden naar oorlogsgebieden, naar Bosnië en Irak. "Ik ben er geen ander persoon door geworden, maar het heeft wel verdieping gegeven. " Hij ziet daarnaast bij veel mensen uit het leger die samen heftige dingen hebben meegemaakt, een enorme band ontstaan. "Ik zeg wel eens, hoe erger de ellende, hoe dieper de vriendschap. Daar zit denk ik wel een kern van waarheid in. "

Geen angst

Brongers vertelt zijn ervaringen gedetailleerd, alsof hij het gisteren nog meemaakte. Maar hij is ook nuchter en laat tijdens het praten weinig emoties zien. Oorlogstrauma's heeft hij naar eigen zeggen niet. "Ik heb nooit echt midden in een vuurgevecht gezeten, dat scheelt. Maar het zit ook in de genen denk ik, ik ben eigenlijk nooit echt bang geweest tijdens de twee keer dat ik op uitzending ging. Maar dat verschilt echt per persoon. Ik wist voor die tijd ook niet dat ik zo in elkaar zat."

Zijn eerste vredesmissie was naar Bosnië, een half jaar lang. Hij was tankcommandant en maakte onderdeel uit van 'stabilisatiemacht' SFOR. Daar verloor hij twee mensen. "De eerste twee gesneuvelden, dat is me altijd bijgebleven... dat je niet iedereen terugbrengt." Wat hem ook bij bleef, zijn de vele kinderen die hij zag in Bosnië. "Toen had ik echt het gevoel, hier doe ik het voor. Die kinderen geef je op deze manier een toekomst. "

Voltreffer op je dak

In 2005 ging hij naar Bagdad waar hij een trainingscentrum moest oprichten voor Koerden, Sjiieten en Soennieten. "Ik moest die drie bij elkaar brengen. Veel overleggen met allerlei generaals. Dat was heel bijzonder om te doen. Maar ook die missie was niet zonder gevaar. "Ik heb er dertig weken gezeten en tientallen bombardementen gehad. De eerste keer is flink schrikken en je weet ook; als je een voltreffer op je dak krijgt, dan ben je er geweest."

Zelf was de commandant dus nooit echt bang, maar iedereen reageert anders bij of na angstige situaties. "De één sloot zich ter plekke af door sites over de Formule 1 te gaan bezoeken, maar ik zag ook mensen die angst bleven houden voor bombardementen als er alleen al een deur dicht sloeg. Dat is natuurlijk niet goed. Daar moet je wel iets mee."

Stukje erkenning

Bij terugkomst in Nederland houden veel veteranen last van angsten en nare herinneringen. Ze kunnen dit niet altijd even goed delen met hun partner of familie. "Ik denk dat er heel veel veteranen zijn met een oorlogstrauma en daarvoor is deze herdenkingsplek ook een stukje erkenning." Volgens Duco Brongers is er jarenlang te weinig aandacht geweest voor het welzijn van veteranen. Niet alleen vanuit Defensie, maar ook vanuit de maatschappij. "Sommigen vonden ons maar moordenaars. "

Volgens de veteraan is dat enigszins veranderd door de inzet van defensie tijdens de Watersnoodramp in 1995. "Toen kregen mensen wel een ander beeld van ons. Dat opende tegelijkertijd ook de ogen van defensie, dat we ons meer zichtbaar moeten maken en maatschappelijk moeten bezig zijn. "

Veteranencafé

Naast het 'veteranenpleintje' buiten waar iedereen welkom is, is het ook de bedoeling om in het theepaviljoen een veteranencafé te gaan houden. "Eind augustus is de eerste keer. Dat is een beetje een experiment, misschien komen er maar drie mensen, misschien veertig. "

Aandacht voor oorlogsveteranen is er nu volop in Duiven. "Hier in de omgeving wonen ruim tweehonderd veteranen. Die willen we met elkaar in verbinding brengen. Niet iedereen heeft daar behoefte aan natuurlijk, maar een groot aantal wel", aldus Duco Brongers. "Praten helpt altijd."

Deel dit artikel