Afstandsmoeder Trudy blijft vechten voor gerechtigheid - RTV Connect

Trudy Scheele-Gertsen. Foto: Omroep Gelderland

Trudy Scheele-Gertsen. Foto: Omroep Gelderland

EPE - Als jonge ongehuwde moeder vocht Trudy Scheele-Gertsen uit Epe om haar zoon te behouden nadat ze was bevallen bij de Paulastichting in Oosterbeek. Ze werd tegengewerkt en moest uiteindelijk onder druk haar kind afstaan. Ze werd een zogenoemde afstandsmoeder. Ze was ondanks haar verzet niet tegen de instanties opgewassen. Maar Trudy gaf nooit op en vandaag staat ze bij de rechtbank in Den Haag tegenover de Nederlandse staat. Ze wil alsnog gerechtigheid.

Veel jonge ongehuwde moeders deden van de jaren 50 tot de jaren 80 vrijwillig afstand van hun kind. Tenminste, op het oog vrijwillig. Het lijkt erop dat dit vaak onder druk gebeurde en ook nog met valse informatie. Daardoor dachten moeders vaak dat ze hun kind hadden afgestaan terwijl dit juridisch nog helemaal niet het geval hoefde te zijn.

Zie ook: Autoriteiten hielden kind bewust bij ongehuwde moeder weg

Uit een onderzoek dat Omroep Gelderland vorig jaar deed in samenwerking met dagblad Trouw bleek dat er tussen 1956 en 1984 naar schatting 15.000 kinderen door ongehuwde moeders zijn afgestaan of ter adoptie zijn aangeboden.

Een van de grootste en modernste tehuizen in die jaren waar ongehuwde moeders hun kinderen ter wereld brachten, was de Paulastichting in Oosterbeek. Ook Trudy beviel hier van haar kind, in 1968. Volgens het dossier deed Trudy afstand van haar kind, maar ze zegt hier nooit toestemming voor te hebben gegeven.

Ze ging weg bij de Paulastichting in de veronderstelling haar kind later op te halen als ze een woning had gevonden. Uiteindelijk werd ze uit de voogdij gezet. Er werd haar verteld dat haar kind naar een pleeggezin ging. Pas jaren later ontdekte ze dat dit helemaal niet direct is gebeurd en dat haar zoon nog meerdere jaren in de Paulastichting zat.

'Ik wil erkenning'

Uiteindelijk zag ze haar kind 48 jaar niet. Toen ze hem uiteindelijk vond, kon ze haar zoon duidelijk maken dat ze hem nooit vrijwillig had afgestaan. Maar dat is voor Trudy niet voldoende.

"Er is bij heel veel moeders schaamte en soms kun je het helemaal niet meer duidelijk maken dat de situatie niet vrijwillig was. En daarom wil ik erkenning. Erkenning voor wat heel veel vrouwen is overkomen door toedoen van officiële instanties en die ook onderdeel zijn van de overheid", legt ze uit.

Geen zak met geld

En dus klaagt Trudy Scheele-Gertsen de overheid aan. Naast erkenning wil ze ook genoegdoening, en dat hoeft geen grote zak met geld te zijn: "Dat kan ook hulp zijn aan de moeders die hier slachtoffer van zijn geworden. Dat kan hulp zijn bij bijvoorbeeld een zoektocht naar je kind, maar het kan ook hulp zijn om te kunnen verwerken wat je allemaal is overkomen. Want dat draag je je hele leven bij je."

Voor de rechtbank in Den Haag bepaalt de rechter vandaag in eerste instantie of de zaak wel of niet is verjaard. Bij een ongunstige uitkomst voor Trudy kan ze nog in hoger beroep gaan. Wordt ze in het gelijk gesteld, dan krijgt de procedure een vervolg.

Lees hier het hele verhaal van Trudy.

Deel dit artikel