Ankeiler: Met de voorstelling 'Waar geen woorden voor zijn' en een nagesprek vraagt het Centrum Seksueel Geweld aandacht voor de gevolgen van Seksueel Geweld.

- Met de voorstelling 'Waar geen woorden voor zijn' en een nagesprek vraagt het Centrum Seksueel Geweld aandacht voor de gevolgen van Seksueel Geweld. Zoë Kiburg van de pop-up redactie BizArnhem bezocht de thema-avond en schreef een sfeerverslag.

Het begint schemerig te worden als de toeschouwers zich voor het theater in de Gelderse hoofdstad verzamelen. "Wij gaan alvast naar binnen, want we willen plekjes naast elkaar hebben," klinkt al snel.

Wie het rode gordijn die de zaal scheidt van de entree wegduwt, snapt al snel waarom: het kleinste theatertje van Arnhem zit zo’n tien minuten voor aanvang al propvol met bezoekers van de thema-avond over seksueel geweld en de bijbehorende voorstelling ‘Waar geen woorden voor zijn’. Al kletsend nemen de bezoekers plaats op de met rood fluweel beklede stoelen die in rijtjes in het zaaltje staan.

'Er zijn hier veel te weinig mannen'

In de zaal klinkt geroezemoes over kunst en werk, terwijl de geur van koffie en oude meubels je neus binnendringt. Ondertussen doen de acteurs op het podium nog snel de laatste technische checks. Wanneer het brommende geluid van een microfoon klinkt en een vrouw op het podium voorzichtig om aandacht vraagt, wordt de zaal muisstil.

Aukje Bosman, de coördinator van het Centrum Seksueel Geweld, begint haar verhaal met een lach op haar gezicht. "Ik ben echt onwijs trots, want de zaal is helemaal uitverkocht. We hebben deze avond namelijk georganiseerd om meer mensen te bereiken en dat is zo te zien gelukt." Ook wethouder Maurits van de Geijn is aanwezig: "Er zijn hier veel te weinig mannen," merkt hij op, terwijl hij de vijf aanwezige heren één voor één aankijkt.

Na het betoog van de wethouder dimmen de lichten en betreden twee in het zwart geklede dames het podium. De voorstelling ‘Waar geen woorden voor zijn’ trapt de thema-avond officieel af. Niet alleen de outfits van de actrices, maar ook het decor is eenvoudig. Drie houten stoelen in verschillende formaten symboliseren hoofdpersonage Evie in verschillende stadia van haar leven, waarmee duidelijk wordt gemaakt welke invloed seksueel misbruik op jonge leeftijd heeft op het leven van het slachtoffer.

De gezichten van de toeschouwers bevatten gedurende de voorstelling een geconcentreerde frons en er heerst een doodse stilte. Het enige dat het zwijgen doorbreekt, is het geluid van toeschouwers die gaan verzitten, tevergeefs op zoek naar een comfortabele hoek op de doorgezakte stoelen.

Onder de indruk

Na een uur vol heftige scenes beloont het publiek de actrices met een oorverdovend applaus. Er volgt een korte pauze tot het nagesprek, maar ook dan wordt al druk nagepraat over de taferelen die zich op de bühne hebben afgespeeld. "Het was wel echt heftig, ik moet dit even verwerken," geeft een vrouw aan. Ondertussen manoeuvreert een medewerkster met een dienblad vol kopjes langs de smalle rijen met stoelen, waarbij ze met angstige ogen niets probeert om te stoten.

Een minuut of tien later vraagt Ted Kloosterboer van stichting Praat het publiek om terug te keren naar hun plaats voor het nagesprek. "Wij doen zo’n gesprek altijd, want we merken dat deze voorstelling veel impact maakt en vragen oproept." Al snel gaan de toeschouwers op het puntje van hun stoel zitten en barst het gesprek los.

Geen woorden voor

Door de intieme sfeer in de zaal, staan er ook een paar vrouwen op die ervaringsdeskundig zijn. ‘-"Normaal praat ik veel over wat mij is aangedaan, maar na de voorstelling heb ik er even geen woorden voor. Ik wilde eigenlijk niks zeggen vandaag, maar nu zeg ik het toch, want het is nou eenmaal belangrijk om over seksueel geweld te praten in plaats van te zwijgen."

Enkele toeschouwers krijgen zichtbaar een brok in hun keel en de zaal begint te klappen. Ook de twee actrices, die na hun optreden met een biertje op de trap naar het balkon hebben plaatsgenomen, luisteren mee en knikken liefkozend naar de vrouw die haar verhaal deelt.

Nadat de brandende vragen en ontroerende verhalen zijn gedeeld, druppelt Theater het Hof langzaam leeg. Een enkeling praat nog even na met een bekende of deelt haar waardering met de organisatoren van het evenement. Daarna vervolgen ze hun weg naar de auto of de bus, maar het onderwerp van gesprek blijft seksueel geweld. Want hoewel de thema-avond is afgerond, is seksueel geweld na één avond nog niet verleden tijd.

Dit artikel is geschreven door de redactie van BizArnhem, een project van studenten van de Christelijke Hogeschool Ede. De pop-up redactie bestaat uit: Eliam Hidding (hoofdredacteur), Levi van den Brink, Fabienne Versteeg, Sarah Mans, Maaike Sol, Marit IJmker en Zoë Kiburg.

💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar de redactie: redactie@rtvconnect.nl.

Meer over

Deel dit artikel