Kapper Vittorio Floris was vrijdag voor het laatst open. Foto: RTV Connect

Kapper Vittorio Floris was vrijdag voor het laatst open. Foto: RTV Connect

WESTERVOORT - 79 is kapper Vittorio Floris, volgende week wordt hij 80. Maar van stoppen wilde hij niet weten, tot corona kwam en zijn zaak in twee jaar tijd alles bij elkaar ruim een half jaar stillag. Hij had ineens tijd voor andere dingen en dat zette hem aan het denken. Nu legt hij zijn schaar er toch bij neer.

Klanten krijgen vrijdag, de laatste dag dat de salon open is, koffie met gebak. De meesten kent hij al tientallen jaren. “Ik kom hier al 48 jaar”, zegt een klant die net geknipt is en op het punt staat om weg te gaan. “Het zal niet makkelijk worden om een andere te vinden. Ik heb nog niemand op het oog.” De volgende klant is Jenny Druncks. Ze komt uit Arnhem en neemt een potje met hyacinten voor hem mee. “Witte, die ruiken zo lekker.”

Druncks kwam via haar man bij Floris terecht. “Wij gingen altijd naar Wout Scharrenberg en daar werkte Vittorio. Toen hij voor zichzelf begon, zijn we meegegaan en sindsdien ben ik altijd gebleven.” Floris werkt al sinds zijn dertiende als kapper. Hij begon op Sardinië, waar hij vandaan komt. “Mijn broer werkte in de mijnen in de Limburg. Toen hij een keer terug was, vroeg ik hem of ze een beetje konden knippen daar.” Dat was volgens zijn broer niet het geval, en dus besloot Floris hem achterna te reizen.

Via AKU naar een eigen zaak

Zijn broer was inmiddels bij de AKU terechtgekomen omdat de mijnen in Limburg gesloten waren. Floris ging daar zelf ook werken. “Op Sardinië kijken ze niet naar opleiding of diploma’s, maar naar ervaring. Heel anders dan hier in Nederland. Ik zou driehonderd procent salaris inleveren. Dat wilde ik niet en dus ging ik ook bij AKU werken.” Na enkele jaren trof hij een kapper die het met hem aandurfde. “Hij zei: ‘ik kijk niet naar opleiding, maar naar wat je kunt. Als het goed is, kun je morgen beginnen.’”

[youtube:https://youtu.be/XSd5Yz0tNcA]

Weer een aantal jaren later begon hij een eigen zaak. Eerst in Arnhem, later in de Klaproosstraat in Westervoort. Floris besloot de zaak te verkopen nadat hij ziek werd. Hij kreeg kanker en lag er een jaar lang uit. Na zijn herstel knipte hij verder aan huis. Hij bouwde een deel van de garage om tot mini-salon. “Ik ben blij dat zoveel klanten me trouw gebleven zijn.” Inmiddels knipt hij soms al de derde generatie van een familie. “Ik heb jongeren gehad die samen met hun ouders kwamen. Zij gingen naar school, studeren en toen ze afgestudeerd waren kwamen ze terug. Sommige van hun kinderen knip ik ook.”

Genieten, en een beetje knippen

Aan stoppen dacht Floris niet. Tot twee jaar geleden zijn zaak twaalf weken dicht moest vanwege corona. Hij had ineens tijd om te fietsen en te wandelen, twee dingen die hij graag doet. “Ik heb altijd met een agenda geleefd, had altijd afspraken. Toen niet meer en daardoor ontdekte ik dat dat ook heel lekker is. Gaan en staan waar je wil.” Na de drie maanden in 2020 ging zijn zaak nog een keer elf weken dicht en afgelopen Kerst nog eens een maand. Hij besloot te gaan sluiten, net voor zijn tachtigste verjaardag.

“Ik kan straks zes weken naar Sardinië, familie zien die ik soms al dertig jaar niet gezien heb. Vroeger kon ik hooguit twee weken weg.” Maar de schaar helemaal neerleggen, dat doet hij niet. “Een collega en ik, wij knippen elkaar. Dat blijf ik doen. En mijn eigen kinderen knip ik ook nog.” Zijn andere klanten moeten wel op zoek naar een nieuwe kapper, maar Jenny Druncks doet daar niet moeilijk over. “We worden allemaal ouder, en we gaan allemaal met pensioen”, zegt ze met een vette knipoog naar de kapper. “Ik heb nog vijftien jaar extra gehad.”

Deel dit artikel