De verwoestende brand die de vrachtwagenchauffeur bijna het leven kostte. foto: persbureau Heitink. Foto: Persbureau Heitink

De verwoestende brand die de vrachtwagenchauffeur bijna het leven kostte. foto: persbureau Heitink. Foto: Persbureau Heitink

DOESBURG - Maandenlang heeft hij moeten revalideren. De huid van zijn lichaam is grotendeels verbrand en zijn longen zijn voorgoed beschadigd, net als de gewrichten in zijn armen en handen. Hij heeft blijvende littekens. Ook heeft het vuur zijn ogen aangetast. Het is te hopen dat hij zijn zicht kan behouden en geen infecties krijgt. Jos Lambregts is voor het leven getekend door de aangestoken brand in zijn vrachtwagen, anderhalf jaar geleden.

"Ik heb levenslang gekregen, zonder dat ik er iets aan kan doen", las zijn advocaat voor in de emotionele slachtofferverklaring. Lambregts lag op het terrein van een transportbedrijf in Doesburg te slapen in zijn vrachtwagen en raakte ernstig gewond, toen de verdachten zijn truck in brand zetten. In een drukbezochte rechtbank las de advocaat zijn verhaal voor. Dinsdag stonden twee van de vier verdachten voor de rechter.

Een 53-jarige man uit de regio Den Haag wordt gezien als opdrachtgever en hoorde veertien jaar cel tegen zich eisen. De andere verdachte, een 45-jarige man uit Dordrecht, wordt gezien als tussenpersoon. Tegen hem is twaalf jaar cel geëist. Beide mannen is poging tot moord ten laste gelegd. "Er zit maar één letter verschil tussen de woorden overleven en overleden", sprak de officier van Justitie dinsdag op zitting. "Het is echt geluk dat de chauffeur deze brand heeft overleefd."

Lambregts, die maanden in coma lag, zal hoogstwaarschijnlijk nooit meer de oude worden. Hij komt de rechtszaal dinsdagochtend binnen in een rolstoel. Lopen gaat nog moeizaam. Hij krijgt een speciale stoel en onder zijn tafeltje zit een kacheltje om hem warm te houden.

'Ik dacht dat mijn leven hier zou eindigen'

Van die dramatische nacht weet hij niet veel meer. Hij lag te slapen in de cabine, zoals hij wel vaker deed als hij de volgende dag weer vroeg op pad moest. Of hij het tussengordijntje van de cabine dicht had gedaan, weet hij ook niet meer precies. Vermoedelijk half, dus hij was mogelijk van buiten wel te zien geweest.

Lambregts werd midden in de nacht wakker van geluiden, zag rook en merkte dat de wagen al in lichterlaaie stond. Het lukte niet om meteen uit de cabine te komen. "Ik ben op de rand van mijn bed gaan zitten en dacht dat mijn leven hier, zo, zou eindigen", blikt hij terug.

De hitte was niet te beschrijven, ik ben door het vuur heen gesprongen
Jos Lambregts

Maar de chauffeur dacht aan zijn dochter en zijn andere familieleden en vocht voor zijn leven om de deur open te krijgen. "De hitte was niet te beschrijven, ik ben door het vuur heen gesprongen en naar het hek gelopen waar ik ben opgevangen door buren. Daar stortte ik in. Eenmaal zittend op de brancard in de ambulance zei ik dat mijn handen en voeten zo koud waren. De ambulancebroeder zei: het komt goed."

Angst, woede en verdriet

Maar het kwam niet goed, want pas zeven weken later werd Lambregts wakker. Al die tijd lag hij in coma. Zijn situatie bleef kritiek. "Mijn familie dacht dat ik het niet zou overleven. Er was veel angst, woede en verdriet. "Mijn partner herkende mij niet meer. Mijn gezicht was helemaal zwart en opgezwollen."

Toen de vrachtwagenchauffeur bijkwam, kon hij niks. "Ik kon in het begin alleen mijn lippen bewegen. Ik zat letterlijk gevangen in mijn eigen lichaam. Bovendien was veel spiermassa weg, daardoor waren zenuwen beschadigd."

Op de vrachtwagen rijden, dat gaat vermoedelijk nooit meer lukken
Jos Lambregts

Uiteindelijk heeft hij vijftien weken in het ziekenhuis gelegen en daarna nog acht maanden revalidatie gehad. "Dat is zo zwaar. Je wil zo graag, maar het gaat gewoon niet."

Hij vindt het verschrikkelijk moeilijk dat zijn leven voor hem, zijn partner en zijn familie nooit meer hetzelfde zal zijn. "En het allermooiste - op de vrachtwagen rijden -, dat gaat vermoedelijk nooit meer lukken." Lambregts wilde toen hij een peuter was al vrachtwagenchauffeur worden, en op zijn negentiende kwam die droom uit. "Het was de mooiste tijd van mijn leven."

Vier verdachten voor de rechter

Deze dinsdag stonden de man die Justitie ziet als opdrachtgever van de brandstichting, en de man die wordt gezien als 'tussenpersoon' voor de rechter. De twee andere mannen, die verdacht worden van het daadwerkelijk in brand steken van de vrachtwagen, volgen woensdag.

Die laatste twee zouden zich rot zijn geschrokken toen er iemand in de cabine bleek te liggen. "Ik ben geen moordenaar", zei een van hen eerder op zitting.

De rechter doet op 10 mei uitspraak.

Zie ook: Vrachtwagen in brand met chauffeur erin: verdachten horen strafeis

Deel dit artikel